طراحی سایت

قالب وبلاگ

طراحی سایت


امام عصر
اللهم عجل لولیک الفرج
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 24 فروردین 1390 توسط حسین بیات

«وی نبرد مسلحانة خود را تا نابودی و اضمحلال كامل حكومت‌های جابر دنبال می‌كند.» و البته «به وسیلة مبارزان و همچنین ترسی كه خداوند در دل دشمنان ایجاد می‌كند یاری می‌شود.»  در نتیجه «به هیچ سرزمینی روی نمی‌آورد مگر آنكه پرچم اسلام در آنجا به اهتزاز درآید.»

بقیه در ادامه مطلب

 

«وی نبرد مسلحانة خود را تا نابودی و اضمحلال كامل حكومت‌های جابر دنبال می‌كند.» و البته «به وسیلة مبارزان و همچنین ترسی كه خداوند در دل دشمنان ایجاد می‌كند یاری می‌شود.»  در نتیجه «به هیچ سرزمینی روی نمی‌آورد مگر آنكه پرچم اسلام در آنجا به اهتزاز درآید.»


حسین دوستی

انتظار، شعار پایداری و بیرق ایمان به طلوع خورشید زندگی است. طلوعی كه با درخشش انوار ایزدی، پرده‌های تیرة ستم و نومیدی، از هم دریده شده، و جهانی آكنده از داد و دادگری و روزگار طلایی ارزش‌های جاوید بشری پدیدار خواهد شد. بدیهی است كه چنین انتظاری، شورآور، امیدبخش و تحرك آفرین ‌باشد. منتظران ظهور مهدی(عج) با آرزوی برپایی عدالت در گستردة گیتی، در انتظاری هوشیارانه، با تهذیب نفس خود و با تزكیة جامعه در فراهم آمدن قیام «مهدی موعود» تلاشی‌ سترگ و با صلابت در پیش گرفته‌اند.منتظران مهدی، در انتظار ظهور «قائم» به «قیام انفسی» و «قیام آفاقی» می‌پردازند و ابتدا بر اساس آنچه از بزرگان توشه گرفته‌اند، در انتظار «مصلح» سعی می‌كنند خود، «صالح» باشند و لذا در تهذیب نفس خود، همتی وافر ‌دارند تا خود را بر اساس احكام حیات‌بخش اسلام تربیت نمایند. در نتیجه وقتی در «قیام انفسی»  خود به پیروزی رسیدند و خود را شایستة الزام ركاب پیشوای «قائم» خود دیدند، آن‌گاه در «قیام آفاقی» با به دوش كشیدن پرچم پایداری و بیداری، در خط حماسه‌ها به راه افتاده؛ سلاح بر كف گرفته، هر لحظه گوش به ندای آن منادی آسمانی می‌مانند تا ظهور دولت یار را نوید دهد. آنان با دل‌هایی استوار، با اندیشه‌هایی روشن و عقلی كامل و با چهره‌هایی نورانی، هماره چشم در راهند و هر صبح و شام، تعجیل در ظهورش را از خداوند درخواست می‌كنند.

آماده‌باش دائم

این انتظار عظیم و شكوهمند، ابعاد گوناگونی دارد: بعد پارسایی، بعد تقید مكتبی و بعد آمادگی نظامی1 كه از اهمیت خاصی برخوردار است.بنابراین بحث ما در این گفتار، بیشتر بر روی آمادگی نظامی منتظران متمركز می‌باشد. چون ابعاد دیگر را بسیاری از بزرگان و شیفتگان حضرت مهدی(ع) مطرح كرده و بر آمادگی‌های معنوی منتظران، به طور جدّی تأكید نموده‌اند. بدین ترتیب ما، مرحلة نهایی آمادگی‌های منتظران را مطرح كرده و یقین داریم كه منتظران با ایجاد معنویات لازم، خود را شایستة برخورداری از پیشرفته‌ترین تشكیلات و سلاح‌های نظامی نموده‌‌اند، چرا كه فرد صالح، می‌داند كه كاربرد سلاح نظامی، در دفاع از مظلومان تاریخ و برای ایجاد عدالت اجتماعی است.اینك منتظران ظهور دولت یار، همیشه خود را آمادة استقبال از موكب همایونی دلدار خود می‌بینند، و در حقیقت در یك آماده‌باش دائم به سر می‌برند. اینان منتظر قیامی بزرگ و حركتی عظیم در جهانِ آكنده از ظلم بیدار و تاریكی‌ها و سردی‌ها هستند، تا به یمن این قیام، سپیده دمیده و طلوع فجر، آفاق را بشكافد و خورشید رهایی سر زند.

بدیهی است قیامی كه برای برپایی عدالت در جامعه‌ای آكنده از بی‌عدالتی، انجام خواهد گرفت، رودررویی‌هایی با جبهة كفر و باطل خواهد داشت.لذا آماده‌باش برای چنین انقلابی جهانی، به آمادگی قوی و پرصلابتی نیاز دارد. همان گونه كه در احادیث خوانده‌ایم:

«وی نبرد مسلحانة خود را تا نابودی و اضمحلال كامل حكومت‌های جابر دنبال می‌كند.» و البته «به وسیلة مبارزان و همچنین ترسی كه خداوند در دل دشمنان ایجاد می‌كند یاری می‌شود.»  در نتیجه «به هیچ سرزمینی روی نمی‌آورد مگر آنكه پرچم اسلام در آنجا به اهتزاز درآید.»2

بنابراین مسلمانان بر اساس تعلیمات پیشوایان خود، همیشه بر آمادگی نظامی و تقویت نیروی سلحشوری خویش، اقدام می‌كنند تا به هنگام طلوع طلیعة حق، به صف پیكارگران ركاب مهدی(ع) بپیوندند و در آن نبرد بزرگ حق و باطل، حماسه آفرینند و حضوری فعال داشته باشند.

در روایات «انتظار» دستوری انقلابی از رئیس مذهب شیعه، امام جعفر صادق(ع)، به «منتظران» صادر گردیده كه همیشه چون منشوری آسمانی، بر پرچم سپاه آنان تحریر شده است. این دستور فرماندهی، سلحشوران منتظر را به آماده‌باش دائمی و نیرومند و مسلح بودن فرا می‌خواند:

باید هر یك از شما برای خروج قائم اسلحه تهیه كند، اگر چه یك نیزه.3 به همین دلیل، می‌بینیم در گذشته، شیعیان به این امر توجه بیشتری داشته‌اند و هر كدام سلاحی تهیه می‌كردند و خود را آمادة شركت در استقرار عدل بزرگ می‌نمودند. این مطلب قابل توجه است كه انتظار فرج، از مقولة گفتار نیست، بلكه انتظاری عملی، با ایمانی محكم و خروشی در برابر ستم، و بیداد و غریوی در آفاق است:

1. قاسم‌بن زكریا می‌گوید: من در خانه عبّادبن یعقوب رواجنی (م.250 ق)، شمشیر به دیوار آویخته‌ای دیدم. پرسیدم: این برای كیست؟ او گفت: این را آماده كرده‌ام تا با آن در ركاب حضرت مهدی(عج) بجنگم.4

این دقیقاً، اجرای دستور فرماندهی شیعه ـ امام جعفر صادق(ع) ـ است. در فرازی از زیارت «سرداب مقدس» آمده است:
أللّهم كما جعلت قلبی بذكره معموراً، فاجعل سلاحی بنصرته مشهوراً.
خداوندا! همچنان‌كه دل مرا، با یاد حجّت خود، مهدی، آباد و زنده ساختی، سلاح مرا نیز در راه یاری او آماده و آخته ساز!

و در ادامة زیارت، از خدا درخواست می‌كنیم كه:
اگر چنان شد كه مرگ، مرا از درك حضور مهدی(ع) محروم ساخت، خدایا! تو مرا به هنگام ظهور او، زنده كن تا از گور خویش سر بر آورم، و كفن بر بندم و در ركاب او جنگ كنم.5
می‌بینیم كه در این زیارت نیز از «سلاح مشهور» (شمشیر آخته) و جنگ در ركاب مهدی سخن می‌رود و این به معنای آماده‌باش دائمی منتظران دولت مهدوی است.

2. ابن بطوطه در سفرنامة خود، ذیل عنوان «ندبة شیعیان حلّه برای امام زمان» آورده است كه:
در نزدیكی بازار بزرگ شهر، مسجدی قرار دارد كه بر در آن پردة حریری آویزان است و آن‌جا را مسجد صاحب‌الزمان می‌خوانند. شب‌ها پس از نماز، صد نفر مرد مسلح با شمشیرهای آویخته اسبی یا استری را گرفته و به سوی همان مسجد روانه می‌شوند. سایر مردم از طرفین این دسته حركت می‌كنند و چون به مسجد می‌رسند در برابر در ایستاده، آواز می‌دهند كه: «بسم‌الله ای صاحب الزمان بسم‌الله! بیرون آی كه تباهی روی زمین را فرا گرفته و ستم فراوان گشته، وقت آن است كه برآیی تا خدا به وسیلة تو حق را از باطل جدا كند.»6

3. یاقوت حموی، مورخ معروف قرن هفتم هجری می‌نویسد: در سال‌های نخست تسلط مغولان بر ایران، مردم شهر كاشان، هر روز هنگام سپده‌دم، از دروازه خارج می‌شدند و اسب زین كرده‌ای را یدك می‌بردند، تا حضرت مهدی(ع) در صورت ظهور بر آن اسب سوار شوند.7

4. «قزوینی» در كتاب  اخبار العباد و آثار البلاد نوشته:
شیعیان قم و كاشان هر صبح جمعه مسلّح و مجهز با اسبان سواری از شهر بیرون می‌آیند و در بیابان، حالت انتظار دارند كه مهدی موعود(ع) بیاید و اینان در ركابش باشند، وقت می‌گذرد و اینان برمی‌گردند اما با تأسف می‌گویند: این جمعه هم نیامد.8

5. در زمان فرمانروایی سربداران نیز نظیر همین عمل در شهر سبزوار معمول بوده است به طوری كه میرخواند در روضة الصفا می‌نویسد: «هر بامداد و شب، به انتظار صاحب الزمان(ع) اسب كشیدندی.9»

آری، مهدی طلبان، این شیعیان بیداردل و هوشیار، همیشه آماده بودند و عملاً آمادگی خود را ابراز می‌نمودند. شمشیر خود را آماده كرده و مسلحانه منتظر ظهور امام زمان، ارواحنا فداه بوده‌اند.البته این اعلام آمادگی‌ها در تاریخ منتظران نیز مشاهده می‌شود:
1. مرحوم آیت‌الله سید حسین صدر (1354ـ 1272 ق) ضمن شرح حال سید رضا موسوی آملی می‌نویسد: «من كسی را ندیدم كه بیشتر از او یاد حضرت صاحب‌الزمان بكند. در نزد او شمشیری بود كه آن‌را خریداری كرده بود تا با آن جهاد كند».10

2. مرحوم آیت‌الله سید محمد طاهر شیرازی
(م 1345 ق) روزی كه در شیراز چشم از جهان فرو بست، سه قبضه شمشیر داشت: یكی بزرگ و دو شمشیر متوسط، كه اولی را برای خود و آن دو را جهت دو فرزندش گذارده بود. به این امید كه به هنگام ظهور و فرج بقیةالله با آن شمشیر در ركاب حضرتش با دشمنان خدا به ستیز و جنگ بپردازد.11
3. در خانة مرحوم آیت‌الله سید صادق آل محمد اولین امام جمعة اهر (م 1364.ش)، شمشیری بر بالای طاق كتابخانه‌ای آویزان بود. از بعضی بزرگان منطقه و منسوبین آن مرحوم، شنیدم كه مرحوم حضرت آیت‌الله آل محمد نیز در اجرای دستور تعلیمی امام صادق(ع)، این شمشیر را همیشه در خانه داشتند تا به هنگام ظهور آقا اما زمان (عج) بتوانند در ركاب معظم‌له قرار گیرند.»
هر چند بعضی‌‌ها، این نوع سلاح‌ و حركت‌های حماسی و تجهیز اسب و شمشیر را نوعی كار نمادین و تمثیلی می‌دانند، امّا این نوع كارها خود، تأثیری بسزا در زنده نگه داشتن اعتقاد به انتظار و یادآوری دعا و تلاش برای تعجیل فرج و ظهور حضرت مهدی(ع) داشته است و انقلاب‌های مختلف شیعیان در طول تاریخ، این را ثابت كرد كه همة آن كارها، نمادین و تمثیل نبوده است و در موقع خود، همان سلاح‌ها و اسب‌ها، در حركت‌های انقلابی شیعه، حماسه آفریده‌اند.

فرمایش حضرت امام خمینی(ره) به جوانان بسیجی كه فرمود: من در 17 سالگی تفنگ داشتم»، تأییدكنندة امر است كه مسلمان باید همیشه آماده باشد و خود را در مقابل دشمنان تجهیز نماید. كه البته امروزه، با ایجاد حكومت‌ اسلامی، امر تهیه و آموزش سلاح بر عهدة حكومت می‌باشد و سپاس خدای را كه به خوبی انجام می‌گیرد.
در «زیارت اربعین» می‌خوانیم:
و نصرتی لكم معدّة...
ای پیشوایان دین! من همیشه آماده یاری شما هستم.

و این ابراز صریح آماده بودن مسلمانان است و این آمادگی قطعاً باید با كردار باشد و شیعه در این آمادگی، حتماً باید قدرت دفاعی خود را بیشتر نماید.
همچنین در «زیارت جامعه‌» می‌خوانیم:
سلمٌ لمن سالمكم، و حربٌ لمن حاربكم.
ای پیشوایان دین! من در برابر هر كس كه با شما از در اطاعت و تسلیم درآمده، در سلم و آشتی هستم، و در برابر هر كس كه با شما جنگیده است، در حال جنگم!

این شعارهای شورآور و حماسه‌ساز، تفسیر حقیقی اقدام برای آمادگی نظامی منتظران مهدی(ع) است. این است كه باید مسئله آمادگی و «تمرین نظامی» را جدّی گرفت. باید این امر را مهم دانست، خصوصاً در جهان امروز كه ظالمان با توسل به زور و خشونت و زرّادخانه‌های خود، به فكر مقابله جدی با مسلمانان می‌باشند و می‌خواهند با قدرت توپ و تفنگ، و بمب و موشك، صدای عدالت‌خواهی و عدالت‌گستری را در گلو خفه نمایند. لذا باید عدالت‌خواهان و عدالت‌‌گستران، بیشتر از قلدران و ظالمان، مجهز و مسلح به پیشرفته‌ترین سلاح‌های نظامی باشند تا با آن‌ها در دل ستمگران، رعب و وحشت ایجاد كنند و از تهدید و تحقیر آنان بشریت، جلوگیری نمایند.
امروز ما خوشحالیم كه با پیروزی انقلاب اسلامی، این امر ـ آمادگی دفاعی ـ در بین اكثریت مردم عملی شده و با همت تشكل مقدس بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی میلیون‌ها نفر با آموزش‌های نظامی به جبهة «منتظران آماده» پیوسته‌اند و همیشه آماده در سنگر مبارزه با ذلت‌پذیری و استعمارزدگی، به فراهم نمودن مقدمات تشكیل حكومت حضرت مهدی (عج) مبادرت می‌ورزند و نهادهای نظام اسلامی با ایجاد بسترهای مناسب برای تربیت منتظران مهدی(عج) در تمام ابعاد، برنامه‌ریزی می‌كنند. لیكن باید دانست كه آمادگی نظامی ما، فقط و فقط به خاطر دفاع از مظلومان و مستضعفان در قبال زورگویان و ستمگران می‌باشد و دولت مقتدر مهدوی نیز برای رفاه حال بشریت و نجات عدالت و آزادی از چنگ ظالمان، دست به اسلحه می‌برد و بر اساس نص صریح قرآن كریم، مسلمانان با یكدیگر مهربان و با كافران، برخوردی شدید دارند:

محمد رسول‌الله و الذین معه أشدّاء علی‌الكفار رحماء بینهم.12
محمد پیامبر خداست؛ و كسانی كه با اویند، بر كافران ‍‌[و] با همدیگر مهربانند.
بالاتر این‌كه، باید بدانیم باتشكیل دولت مهدی(عج)، جهانی آكنده از صلح و صفا و صمیمیت ایجاد شده و همة جهانیان از تشكیل  این دولت ابراز خوشنودی خواهند نمود و بشر به بیشترین و بهترین آرامش و پیشرفت و علم و اندیشه دست پیدا خواهد كرد و این گونه، آینده از  آن مسلمانان عدالت‌گستر خواهد بود.

ماهنامه موعود شماره 76

پی‌نوشت‌ها:
1. حكیمی، محمدرضا، خورشید مغرب، صص 270 تا 273.
2. پایان شب سیه، ص 15.
3. حكیمی، همان، ص 274، به نقل از بحارالانوار ج 52، ص 366.
4. حقوق فراموش شدة امام زمان، ص 43.
5. محدث قمی، مفاتیح الجنان فصل «زیارت‌های حضرت صاحب الامر(ع)».
6. كریمی جهرمی، علی، مهدی، مقتدای مسیح، ص 139.
7. نهضت سربداران خراسان، ص 15 و 16.
8. حقوق فراموش شده امام زمان، ص 44.
9. ویژه‌نامة شمس ولایت، سال 1379، ص 103.
10. حقوق فراموش شده امام زمان، ص 44.
11. همان، ص 45.
12. سوره فتح (48) آیه 29.





.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
بک لینک فا

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic